Dünya sessizliğe gömüldü. Hig, eski bir havaalanında, köpeği Jasper ve silahlı komşusu Bangley’yle birlikte hayatta kalmaya çalışıyor. Günlerini aynı ritüellerle geçiriyor; geceleri gökyüzünü dinliyor, ara sıra eski Cessna’sıyla kısa uçuşlara çıkıyor. Yakıtı sınırlı. Ufkun ötesine geçmek, geri dönememek demek. Sonra bir gün, telsizden bir ses geliyor.

O tek cümle, geride bıraktığı dünyaya, kaybettiklerine ve hâlâ mümkün olabilecek her şeye dair bildiği ne varsa yerinden oynatıyor. Hig, geri dönüşü garanti olmayan bir yolculuğa çıkıyor. Ufkun ötesinde onu bekleyen şey yalnızca başka insanlar değil; yasın, umudun ve sevmenin hâlâ bir anlamı olup olmadığı. Peter Heller’ın ilk romanı Köpek ve Yıldızlar, dünyanın sona erdiği bir gelecekte insan kalmanın anlamını sorgulayan, yıkımın içinde bile umuda ve güzelliğe yer açan, yalın ve etkileyici bir anlatı.

“Kurmacanın keşfedilmemiş topraklarına böylesine parlak bir başarıyla adım atmak, gerçekten heyecan verici.”

— The New Yorker