Dalgın dalgın bakan heykeli kendi şehrinin meydanında bulunan bu ufak adam, 1882 yılında Galway’de dünyaya gelmiştir. On iki yaşında yetim kaldığında, Sömürge Hükümeti tarafından yüzyıllarca uygulanan eziyete ve sansüre ve İngilizler tarafından kontrol altında tutulan eğitim sisteminin yaşattığı sürgüne karşı sözlü olarak muhafaza edilen İrlanda dilinin, kadim şarkılarının ve edebiyatının zevkine her yönüyle daldığı Connemara Gaeltacht’a bağlı Ros Muc’ta yaşayan akrabalarının yanına getirilmiştir.
Birkaç yıllığına gönderildiği dini yatılı okuldan sonra, Londra’da kamu hizmetinde alt kademe bir pozisyon edinmiş ve yeni filizlenen edebî yeteneğinin canlandığı ve teşvik gördüğü Galce (İrlandaca) Birliği’ne katılmıştır. 1904 ve 1913 yılları arasında altı büyük edebiyat ödülü kazanmıştır ve Galce Birliği’nden meslektaşı olan General Michael Collins’in liderliğindeki silahlı bağımsızlık mücadelesine gönüllü asker olarak katılmak üzere 1915’te ilk taburda yer almıştır. Memuriyet görevinden mahrum kalsa da, gazetecilik ve edebiyat ürünleri vermeyi harikulade bir şekilde devam ettirmiştir. Kısa hayatının geri kalan döneminde İrlanda’da başıboş bir avare olmaya zorlanmıştır.
İrlanda dilinde yaratıcı yazarlık, o zamanlar bugünkünden dahi daha az kârlıydı. İrlanda’daki zenginler, şimdi olduğu gibi o zaman da, yazarlarla ve sanatçılarla barlarda buluşmayı severlerdi ve onlara içecek ısmarlarlardı, ancak bu genelde onların hamiliğini artırırdı ve yemek için pek nadir parası olsa da Pádraic, İrlanda viskisinin erbabı olarak tanınırdı. Asla dayanıklı birisi olmadı ve yaşam tarzı, sağlığının giderek kötüleşmesine neden oldu. 1928 yılının 6 Ekim günü, Dublin Hastanesi’nin yoksullar koğuşunda yalnız başına öldü. Giyecekleri dışında sahip olduğu şeyler, sadece bir pipo, bir miktar plug sigara, bir elma ve bir çakıdan ibaretti.
#klasik